قفل کردن زانو حالتی است که در آن زانو ناگهان گیر میکند و توان صاف یا خمکردن آن برای چند ثانیه تا چند دقیقه از بین میرود. این حالت معمولاً با درد ناگهانی، ناتوانی در حرکت و حس “گیره شدن” یا “گیر کردن مفصل” همراه است. برخی افراد احساس میکنند زانویشان در یک حالت قفل شده و با تکان کوچک یا شنیدن یک صدای تقتق آزاد میشود.
قفل شدن زانو میتواند موقت و کوتاهمدت باشد (به دلیل اسپاسم عضلانی یا گیرکردن کوتاهمدت بافتها) یا واقعی و شدید باشد (وقتی یک ساختار داخل مفصل مثل مینیسک پارهشده جلوی حرکت را میگیرد). نوع دوم معمولاً جدیتر است و نیاز به بررسی توسط متخصص ارتوپدی دارد.
قفل کردن زانو چند حالت دارد؟
قفل کردن زانو وضعیتی است که در آن فرد نمیتواند زانوی خود را به طور کامل خم یا باز کند. این مشکل ممکن است ناشی از عوامل مکانیکی مانند گیر کردن یک ساختار در مفصل زانو یا عوامل غیرمکانیکی نظیر التهاب و درد باشد. قفل کردن زانو به دو نوع تقسیم میشود:
- قفل مکانیکی: به دلیل وجود یک مانع فیزیکی در مفصل، مانند تکهای از غضروف یا منیسک.
- قفل کاذب: ناشی از درد یا اسپاسم عضلانی که باعث محدودیت حرکتی موقتی میشود.

علل قفل کردن زانو
1. آسیب به منیسک
پارگی منیسک یکی از دلایل اصلی قفل مکانیکی زانو است. منیسک غضروفی بین استخوانهای ران و ساق است که به جذب فشار کمک میکند. آسیب به آن میتواند باعث گیر کردن بخشهایی از غضروف در مفصل شود.
2. سندروم پلیکای زانو
پلیکا یک بافت نرم درون زانو است که در صورت التهاب میتواند باعث قفل کردن زانو شود. این مشکل معمولاً در افراد ورزشکار دیده میشود.
3. اجسام آزاد در مفصل
تکههای کوچک استخوان یا غضروف که در اثر آسیب یا بیماریهایی مانند آرتروز ایجاد میشوند، ممکن است در مفصل گیر کنند و باعث قفل شدن زانو شوند.
4. التهاب و آرتروز
آرتروز زانو به دلیل تخریب غضروف میتواند منجر به قفل کردن زانو شود. التهاب شدید ناشی از آرتروز نیز ممکن است باعث محدودیت حرکتی شود.
5. آسیبهای رباطی
پارگی یا کشیدگی رباطهای زانو مانند ACL (رباط صلیبی قدامی) ممکن است به قفل کردن زانو منجر شود.
6. عفونتهای مفصلی
عفونتهای باکتریایی یا ویروسی در زانو میتوانند باعث درد شدید، التهاب و قفل شدن مفصل شوند.
7. مشکلات مادرزادی
برخی مشکلات ساختاری در مفصل زانو که از زمان تولد وجود دارند، میتوانند در طول زمان باعث بروز قفل کردن زانو شوند.
| علت قفل شدن زانو | توضیح زیبا و خلاصه |
|---|---|
| پارگی مینیسک | شایعترین علت قفل واقعی زانو؛ وقتی تکه پارهشده مینیسک بین استخوانها گیر میکند و اجازه خم و راستشدن نمیدهد. |
| آرتروز و ساییدگی زانو | در آرتروز، قطعات ریز استخوان یا غضروف (Loose Bodies) جدا شده و داخل مفصل گیر میکنند و زانو را موقتاً قفل میکنند. |
| دررفتگی یا نیمهدررفتگی کشکک | وقتی کشکک از مسیرش خارج میشود، زانو ناگهان گیر میکند و همراه با درد شدید است. |
| گیر کردن قطعه غضروفی یا استخوانی | گاهی یک بخش کوچک از غضروف جدا شده و بین مفصل قرار میگیرد و حرکت را مختل میکند. |
| التهاب شدید تاندونها و لیگامانها | تورم بافتهای اطراف زانو باعث گیرکردن موقتی مفصل یا کاهش دامنه حرکتی میشود. |
| اسپاسم و گرفتگی عضلات | قفل کاذب زانو؛ ناگهان عضلات اطراف زانو سفت میشوند و مفصل چند ثانیه حرکت نمیکند. |
| پارگی رباطها (ACL, PCL) | پارگی رباط همراه با بیثباتی مفصل میتواند باعث احساس قفل یا گیرکردن زانو شود. |
| کیست بیکر | کیست پشت زانو اگر بزرگ شود، حرکت مفصل را محدود کرده و احساس قفلشدگی ایجاد میکند. |
علائم قفل کردن زانو
علائم قفل کردن زانو ممکن است بر اساس علت آن متفاوت باشد، اما برخی از نشانههای شایع عبارتند از:
- ناتوانی در خم یا باز کردن کامل زانو
- درد شدید یا مداوم
- احساس گیر کردن یا کلیک در زانو
- التهاب و تورم اطراف مفصل
- کاهش دامنه حرکتی زانو
- بیثباتی مفصل زانو

روشهای تشخیص
برای تشخیص دقیق قفل کردن زانو، پزشک از روشهای زیر استفاده میکند:
- معاینه فیزیکی: بررسی دامنه حرکتی زانو و شناسایی نقاط دردناک.
- تصویربرداری اشعه ایکس: برای بررسی آسیبهای استخوانی یا اجسام آزاد در مفصل.
- MRI: جهت ارزیابی آسیبهای منیسک، رباطها و بافتهای نرم.
- آرتروسکوپی: یک روش کمتهاجمی برای بررسی مستقیم داخل مفصل زانو.

درمان قفل کردن زانو
درمان قفل کردن زانو به علت و شدت مشکل بستگی دارد. روشهای درمان شامل موارد زیر است:
1. درمانهای غیرجراحی
✅استراحت و کاهش فعالیت:
اجتناب از فعالیتهایی که فشار زیادی به زانو وارد میکنند، میتواند به کاهش التهاب کمک کند.
✅یخگذاری:
استفاده از کمپرس سرد به مدت 15-20 دقیقه چند بار در روز برای کاهش تورم و درد مفید است.
✅داروهای ضدالتهابی:
داروهایی مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن میتوانند التهاب و درد را کاهش دهند.
✅فیزیوتراپی:
تمرینات تقویتی و کششی تحت نظر فیزیوتراپیست میتواند به بازگشت دامنه حرکتی زانو کمک کند.
✅تزریق کورتیکواستروئید:
در مواردی که التهاب شدید است، تزریق داروهای استروئیدی به داخل مفصل زانو ممکن است موثر باشد.
2. درمانهای جراحی
✅آرتروسکوپی:
در صورت وجود اجسام آزاد یا پارگی منیسک، آرتروسکوپی یک روش کمتهاجمی برای ترمیم یا برداشتن قسمت آسیبدیده است.
✅تعویض مفصل زانو:
در موارد شدید آرتروز که سایر روشها جوابگو نیستند، تعویض مفصل زانو ممکن است انجام شود.
✅ترمیم رباط:
اگر قفل کردن زانو به دلیل آسیب به رباطها باشد، جراحی برای بازسازی یا ترمیم رباط ممکن است لازم باشد.
چجوری از قفل شدن زانو پیشگیری کنیم؟
پیشگیری از قفل شدن زانو یعنی مراقبت از مفصل، تقویت عضلات اطراف آن و کم کردن فشارهای غیرضروری. با رعایت چند عادت ساده میتوان احتمال قفل شدن زانو را بهطور قابلتوجهی کاهش داد:
۱. تقویت عضلات اطراف زانو
عضلات چهارسر ران، همسترینگ و عضلات ساق نقش مهمی در پایداری زانو دارند. تمرینهایی مثل اسکات سبک، لانج، پل باسن و تمرینات کششی باعث میشود مفصل استحکام بیشتری داشته باشد و کمتر مستعد قفل شدن باشد.
۲. گرمکردن قبل از ورزش
قبل از دویدن، فوتبال، باشگاه یا هر فعالیت بدنی، ۵ تا ۱۰ دقیقه گرمکردن ضروری است. مفاصل بدون گرمکردن بیشتر آسیب میبینند و احتمال گیرکردن یا اسپاسم عضلات افزایش مییابد.
۳. پرهیز از حرکات پرخطر
چرخش ناگهانی زانو، پیچش شدید یا خمکردن بیشازحد آن میتواند باعث آسیب مینیسک و رباطها شود. هنگام ورزش تکنیک صحیح و کفش مناسب اهمیت زیادی دارد.
۴. کنترل وزن
وزن اضافی فشار مستقیم به زانو وارد میکند و خطر آرتروز، پارگی منیسک و قفلشدنهای مکرر را بالا میبرد. کاهش وزن حتی کمی، تأثیر بزرگی روی سلامت مفصل دارد.
۵. استفاده از بریس یا زانوبند در فعالیتهای سنگین
اگر سابقه آسیب زانو دارید هنگام کار سنگین یا ورزشهای پر فشار، زانوبند حمایتی میتواند مانع بیثباتی و قفل شدن مفصل شود.
۶. تقویت تعادل و انعطافپذیری
ورزشهایی مثل یوگا، پیلاتس و حرکات کششی روزانه به شل شدن عضلات سفت و افزایش انعطاف کمک میکنند و از گیر کردن مفصل پیشگیری میکنند.
۷. پیشگیری از خشکی مفصل با تحرک منظم
نشستن طولانیمدت باعث خشکی مفصل و اسپاسم عضلات میشود. هر ۳۰ تا ۴۵ دقیقه چند قدم راه برو یا زانو را کمی حرکت بده تا مفصل روان بماند.
۸. درمان بهموقع کوچکترین درد یا التهاب
بیتوجهی به دردهای جزئی زانو میتواند باعث آسیب جدی مثل پارگی مینیسک شود. در صورت درد مداوم، ورم یا قفل مکرر، حتماً باید زود به پزشک مراجعه شود.
نتیجهگیری
قفل کردن زانو مشکلی است که میتواند کیفیت زندگی افراد را به شدت کاهش دهد. تشخیص به موقع و درمان مناسب، نقش مهمی در بهبود وضعیت دارد. اگر با علائم قفل کردن زانو مواجه هستید، مشورت با پزشک و انجام معاینات لازم ضروری است. با رعایت نکات پیشگیرانه و انجام تمرینات مناسب، میتوانید از بروز این مشکل جلوگیری کنید.
سوالات پرتکرار در رابطه با قفل کردن زانو
بله، پارگی مینیسک زانو میتواند باعث قفل شدن زانو شود، بهویژه زمانی که تکهای از مینیسک پارهشده در فضای مفصلی جابهجا شده و بین استخوانهای زانو گیر کند. این وضعیت معمولاً با احساس ناگهانی گیر کردن زانو، ناتوانی در خم یا صاف کردن کامل پا و گاهی درد شدید همراه است.
در چنین شرایطی بیمار احساس میکند زانو “قفل شده” و نمیتواند آزادانه حرکت کند. قفلشدگی مکانیکی زانو از علائم اختصاصی پارگیهای شدید یا پیچیده مینیسک بهخصوص نوع پارگی سطری (bucket handle tear) است که نیاز به بررسی تخصصی توسط ارتوپد و اغلب درمان جراحی مینیسک دارد.
علائم هشداردهنده قفل شدن زانو معمولاً شامل ناتوانی ناگهانی در صاف یا خم کردن کامل زانو، احساس گیر کردن یا قفلشدگی مفصل در یک موقعیت خاص، درد شدید بهویژه هنگام تلاش برای حرکت، تورم موضعی و گاهی صدای تق یا کلیک در هنگام حرکت زانو است. بیمار ممکن است هنگام برخاستن یا راه رفتن احساس کند زانویش بهطور موقت گیر کرده یا بهسختی باز و بسته میشود.
اگر این علائم تکرار شوند یا با کاهش دامنه حرکتی همراه باشند، میتوانند نشاندهنده وجود مشکل جدی مانند پارگی مینیسک، آسیبهای رباطی یا اجسام آزاد داخل مفصل باشند و باید سریعاً توسط پزشک متخصص ارزیابی شوند.
در موارد خفیف قفل شدن زانو که بدون آسیب جدی همراه است، برخی درمانهای خانگی میتوانند به کاهش علائم کمک کنند. استفاده از روش RICE (استراحت، یخگذاری، فشار ملایم با باند و بالا نگه داشتن پا) در ۲۴ تا ۷۲ ساعت ابتدایی بسیار مؤثر است. همچنین میتوان از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن برای کاهش درد و تورم استفاده کرد.
انجام حرکات کششی و تقویتی ملایم زیر نظر فیزیوتراپیست نیز به بهبود دامنه حرکتی کمک میکند. با این حال، اگر قفلشدگی تکرار شود یا همراه با درد شدید، ضعف عضلانی یا تورم زیاد باشد، درمان خانگی کافی نیست و باید حتماً به پزشک متخصص مراجعه شود.